Oyunla dil gelişimi desteklenir mi?

Benim oğlum konuşmaya biraz geç başlamıştı, en çok da oyun oynarken ağzı açıldı diyebilirim. Evcilik kurup “anne çorba pişiriyor, bebek uyuyor” diye ben anlatınca o da önce tek kelime, sonra kısa cümlelerle taklit etmeye başladı. Doktorumuz “oyunda tekrar ve sıra alma dili çok besler” demişti; biz de kukla, araba yarışı ve marketçilik gibi rollü oyunlara yüklenince kelime dağarcığı belirgin arttı 😊

Ben biraz “hikaye kurma” oyunlarıyla çok faydasını gördüm; arabaları sıraya dizip her arabaya bir görev veriyorduk, “mavi araba köprüden geçiyor, kırmızı araba duruyor” gibi. İlk başta tek kelimeyle katılıyordu, ben cümleyi uzatıp tekrar edince zamanla o da iki-üç kelimeye çıktı. Doktorumuz, oyun sırasında çocuğun dikkatinin daha rahat toplandığını ve kelimeyi bağlam içinde duyunca daha hızlı yerleştiğini söylemişti. Bizde özellikle kukla/oyuncak hayvanla konuşma oyunu “rica etme, teşekkür etme” gibi sosyal ifadeleri de hızlandırdı 🙂

Benim kızımda en çok “kukla/oyuncakla konuşma” işe yaradı; peluş ayıya sesi ben verip kısa cümleler kuruyordum, sonra o ayının yerine geçip taklit etmeye başladı 😊 Bir de “saklı hazine” oyunu oynardık: eşyayı saklayıp ipucu verirken “üstünde-altında, yanında-arkasında” gibi kelimeleri tekrar ederdim, zamanla kendi tarif etmeye başladı. Doktorumuz da oyun sırasında model olmanın (doğru ve kısa cümlelerle) dili desteklediğini söylemişti.

Bizde en çok “seçim oyunu” dilini açtı: İki oyuncağı elime alıp “top mu, kitap mı?” diye sorup seçtiğini tekrar ediyordum, sonra cümleye çeviriyordum (“top istiyorum” gibi). Bir de parmak oyunlarıyla (mini mini bir kuş, ali babanın çiftliği) ritim yakalayınca kelimeleri daha rahat çıkarır oldu. Doktorumuz da oyunda kısa, net cümleler kurup çocuğun söylediğini genişletmemizi önermişti; bizde gerçekten işe yaradı 🙂

Bizde “ses avı” oyunu çok işe yaradı; evde “şşş ne duyduk, saat tık tık, su şıp şıp” diye sesleri yakalayıp birlikte taklit ediyorduk. Sonra o sesleri küçük cümlelere bağladım: “Su şıp şıp akıyor”, “Kedi miyav dedi” gibi. Oyun olunca baskı gibi hissetmedi, kelimeleri daha rahat tekrar etmeye başladı 😊

Bizde “marketçilik” oyunu dil gelişimine baya katkı yaptı; evde boş kutuları tezgâha dizip ben müşteri oluyordum, “iki elma, bir yoğurt” diye liste yapıp o da bana “buyur, başka?” diyerek satıyordu. Doktorumuz, oyun sırasında aynı kelimeleri doğal tekrar etmenin çocukta daha kolay yer ettiğini söylemişti. Bir de “fiş kesme” kısmı çok eğlenceli oluyordu, sayılarla birlikte kelimeleri de daha net söylemeye başladı 🙂