Sebze reddi yaşayan var mı?

Benim oğlum 18. ay civarı sebzeyi tamamen kesti, ağzına sürmüyordu. Biz püre-buhaşlama yerine sebzeyi “köfte” gibi fırınladık (kabak-havuç mücver, brokoli nugget) ve eline alıp yemesine izin verince daha kolay kabul etti. Bir de yoğurtla karıştırınca tadı yumuşuyor, bizimkinde işe yaramıştı 🙂 Zorlamadan, aynı sebzeyi farklı şekillerde ısrarla ama sakin sununca yavaş yavaş açıldı.

Bizde de 2 yaş civarı “yeşil olan her şeye” savaş açılmıştı 😅 Ben sebzeyi görünmez yapınca daha rahatladı: mercimek çorbasına 1-2 kaşık ıspanak, kıymalı sosun içine rendelenmiş kabak-havuç gibi. Bir de tabağa zorla koymak yerine “yanına minik bir tadımlık” koyup hiç yorum yapmayınca merak edip kendi kendine ağzına götürdüğü çok oldu.

Bizde de tam 3 yaş sendromunda oldu, özellikle haşlanmış sebzeyi görünce panik moduna giriyordu 😄 Ben “tabağına bir parça koyup yemese de sorun değil” diye baskıyı azalttım, 2-3 hafta sonra kendi kendine merak edip minik ısırıklar almaya başladı. Bir de sebzeyi çiğ halde çok ince doğrayıp yoğurtlu dip sosla verdim (salatalık-havuç gibi), pişmişi reddetse de “çıtır” olana daha sıcak baktı. Süreç yavaş ilerledi ama kavga etmeyince evdeki hava da rahatladı.

Bizde sebze reddi 2,5 yaşta patladı; özellikle sulu yemek görünce ağzını kapatıyordu. Ben çözümü “çubuk” formunda buldum: fırında tatlı patates-havuç-kabak fries yapıp yanına yoğurt dip sos koyunca atıştırmalık gibi yedi. Bir de marketten seçtirdiğim günler daha hevesli oldu, eve gelince “senin seçtiğin sebze” diyince sahipleniyor 😊

Benim oğlan da 2 yaş civarı sebzeyi gördüğü an “yok” moduna giriyordu. Bizde işe yarayan şey sebzeyi yemeğin parçası değil de sos yapmak oldu: yoğurdun içine rendelenmiş salatalık-havuç, bazen avokadoyla sürülebilir kıvam; bir de makarnaya domatesli-kabaklı sosu blenderdan geçirip koyunca itiraz etmedi. Doktorumuz “zorlamadan, küçük porsiyonla tekrar tekrar sunun; bazen 10-15 denemede kabul ediyorlar” demişti, gerçekten zamanla yumuşadı 🙂

Bizde sebze reddi 20. ayda başladı, özellikle “taneli” görünce ağzını büzüyordu. Ben de marketten minik kurabiye kalıpları aldım, kabak ve brokoliyi çok az un-yumurta ile incecik pancake gibi yapıp yıldız/kalp şeklinde kestim; “şekli” ilgisini çekince bir iki ısırık gelmeye başladı 🙂 Bir de yanında sevdiği dip sos (yoğurtlu ya da humus gibi) olunca daha rahat denedi, zamanla tadına alıştı.

Bizde de 2 yaşa doğru başladı, özellikle “sebze kokusu” alınca geri itiyordu. Ben kızımla birlikte pazardan sebze seçme oyunu yaptım, sonra evde yıkayıp tencereye “kendisi attı” diye daha istekli oldu; bazen bir lokma bile yeter dedim. Bir de sebzeyi yoğurtlu dip sosla “batır-çıkar” şeklinde sununca daha az direnç gösterdi 🙂 Zorlamayı bırakınca birkaç hafta içinde kendiliğinden yumuşadı.

Bizde de 22. ayda sebzeye burun kıvırma başladı, özellikle “görünen” parçaları ayıklıyordu. Ben kızımla mutfakta “renk deneyi” gibi yaptım; aynı yemeğin minicik bir kısmını pancarla pembeye, ıspanakla yeşile çevirip tadı çok değişmiyor diye sakin sakin tattırdım. Bir de sebzeyi ana yemek gibi sunmak yerine yanına çok az “dip sos” (yoğurt+az zeytinyağı) koyunca daha gönüllü oldu 🙂 Zorlamadan, gün aşırı küçük denemelerle yavaş yavaş açıldı.