Sebze yemeyen bebek için ne yaptınız?

Bizde de 10. aydan sonra sebze pürelerine burun kıvırma başladı; ben sebzeyi tek başına vermek yerine yoğurtla karıştırıp (kabak+yoğurt gibi) ya da mercimek çorbasının içine saklayınca daha rahat yedi 😊 Bir de sebzeyi çok püre yapınca reddediyordu, minik minik tane bırakınca “kendi yiyor” hissi hoşuna gitti. Doktorumuz “zorlamayın, sunmaya devam edin” demişti; ben de aynı sebzeyi farklı günlerde farklı şekilde (fırın mücver, sebzeli omlet) denedim, zamanla açıldı.

Benim oğlan da brokoli-karnabahar görünce ağzını kapatıyordu, ben de sebzeyi “saklayıp” köfte harcına çok ince rendeleyerek koymaya başladım (kabak, havuç, hatta ıspanak). Bir de fırında sebzeyi az zeytinyağıyla kızartıp üstüne minicik sarımsaklı yoğurt sürünce daha hevesli yedi; haşlanmış tadını pek sevmemişti. Doktorumuz “aynı sebzeyi farklı pişirme şekliyle defalarca sunun, bazen 8-10 denemede kabul ediyorlar” demişti, bizde gerçekten zamanla açıldı 🙂

Benim kızım da bir ara sebzeyi görünce kaşığı itiyordu, ben de sunumu değiştirdim: fırında sebze mücveri gibi minik “parmak yiyecekler” yaptım (kabak-havuç, az zeytinyağıyla), kendi eline alınca daha hevesli yedi. Bir de aynı sebzeyi 3-4 gün arayla çok az miktarda tekrar tekrar denedim, baskı yapmayınca zamanla alıştı. Doktorumuz “tatlara alışma süreci uzun, önemli olan denemeye devam etmek” demişti. 😊

Benim oğlum sebze pürelerini tamamen reddedince işin rengini kokusunu değiştirdim; havuç, kabak gibi sebzeleri çok az zeytinyağıyla fırınlayıp sonra mercimek çorbasına blenderdan geçirerek kattım, çorba diye daha kolay içti. Bir de baharat değil ama azıcık kimyon/nane kokusu bazı günler iştahını açar gibi olmuştu, doktorumuz “az miktarda deneyebilirsin” demişti. En çok da aynı sebzeyi farklı günlerde, farklı formda görünce (çorba, ezme, minik fırın sebze) yavaş yavaş alıştı 🙂

Benim kızım sebzeyi kaşıkla asla istemeyince çorba formuna geçtim; mercimek, patates, havuç gibi sebzeleri bol suyla iyice pişirip pütürlü bırakınca daha kolay kabul etti. Bir de “önce sebze sonra sevdiği” kuralı yaptım, iki-üç minik kaşık sebzeyi araya sıkıştırıp ardından sevdiği yoğurdu verdim, kavga dövüş azaldı. Doktorumuz da “hemen vazgeçmeyin, aynı tadı farklı günlerde tekrar tekrar deneyin” demişti; bizde birkaç hafta sonra direnç kırıldı 🙂

Benim kızım sebzeyi görünce direkt reddediyordu, ben de “sebze sosu” yapıp makarnanın/şehriyenin üstüne çok az sürdüm; domatesle havuç-kabak karışınca rengi daha tanıdık gelmişti. Bir de aynı sebzeyi hep aynı kıvamda değil, bazen çok minik küpler bazen ezilmiş halde verince daha az tepki verdi. Doktorumuz da tadına alıştırmak için ısrar etmeden, minik porsiyonlarla sık sık denemek daha iyi demişti 🙂