Seçici çocukla başa çıkmanın yolları

Bizde de 4 yaş civarı “sadece makarna-pilav” dönemi olmuştu, sofrada kavga ettikçe daha da inatlaştı. Doktorumuz “yemek saatini kısa tutun, tabağı siz belirleyin ama ne kadar yiyeceğine karışmayın” demişti; işe yaradı. Bir de sevdiği şeylerin yanına minicik “tadımlık” koydum (bir çatal yoğurtlu brokoli gibi), baskı yapmayınca zamanla alıştı 🙂 Tatlıyı ödül gibi kullanmayı da bıraktık, gerçekten iştah dengesi daha iyi oturdu.

Benim oğlum 3,5 yaşındayken sebzeyi görünce ağzını kapatırdı, ben de sebzeyi “gizlemek” yerine tanıdık hale getirmeye çalıştım: pazarda birlikte seçtik, evde yıkayıp doğramama yardım etti. Kendi dokunduğu şeyi daha kolay tadıyor, tadım da “bir minik ısırık” kuralıyla baskısız olunca işe yaradı. Bir de aynı yiyeceği farklı şekilde sunmak (fırında çıtır brokoli, yoğurtlu havuç gibi) bizde direnci baya azalttı 🙂

Benim kızım 2,5 yaş civarı her yeni şeye “iğrenç” diyordu, ben de porsiyonları minicik yapıp yanına mutlaka sevdiği bir şeyi koydum; baskı kurmayınca o minik lokmaları denemesi daha kolay oldu. Bir de “tadım tabağı” yaptım: 3-4 çeşit, hepsi birer çatal ucu; bitirmesi değil sadece tatması yeterliydi. Evde “yemek oyunu” da işe yaradı, oyuncak ayısına yedirirken kendisi de bir iki ısırık alıyordu 😊

Benim oğlum 5 yaşında aşırı seçiciydi, ben de “tatma kuralı” diye bir şey uydurdum: yemesi şart değil ama bir minik ısırık alıp bırakabilirdi, zamanla korkusu azaldı. Bir de aynı yemeği ısrarla değil, aralıklı olarak farklı pişirme şekilleriyle getirdim (kabak mücveri yemedi ama fırında çıtır kabak çubuklarını sevdi). Bizde en çok işe yarayan şey, öğün aralarında atıştırmalığı sınırlayıp acıkmasına alan bırakmak oldu 🙂

Benim oğlum 4 yaşındayken yemek seçme iyice artmıştı, ben de “menü sabit” yaptım: Evde ne pişiyorsa o, ama tabağına kendisi servis ediyor, miktarı kendi belirliyordu. Bir de “dokun-kokla-karıştır” oyunu gibi yaklaştım; yemese bile yoğurda salatalığı karıştırmak, çorbaya kruton atmak gibi küçük görevler çok işe yaradı. Bizde kontrol duygusu gelince direnç azaldı, bir süre sonra sevmediği şeylere bile daha sakin yaklaşmaya başladı 🙂

Benim kızım 3-4 yaş arası aşırı seçiciydi, bizde en çok “aynı yemeği farklı formda sunmak” işe yaradı: mesela köfteyi bazen mini burger gibi, bazen şişe dizip fırına attım, yanına da aynı sosu koydum. Bir de yemekleri birlikte isimlendirdik; “minik ay köftesi” deyince merak edip dokunmaya başladı 😊 Baskıyı bırakınca kendi kendine denemesi arttı, ama denemediği günlerde de olayı büyütmedim.