Seçici çocukla yemek saatleri nasıl geçiyor?

Benim oğlum 3 yaşındayken yemek saatleri tam bir pazarlığa dönüyordu; özellikle sebzeyi görünce ağzını kilitlerdi. Bizde işe yarayan şey, tabağa minicik “tadımlık” koyup kalanını seçenekli sunmaktı: yoğurt mu ayran mı gibi. Bir de sevdiği yemeğin yanına mutlaka 1-2 lokma yeni şey ekledim, baskı yapmayınca zamanla kabul etmeye başladı. Doktorumuz da “açlık-tokluk dengesini bozmayın, ara öğünleri sade tutun” demişti; abur cuburu kısmak gerçekten fark ettirdi 🙂

Benim kızım da 4 yaşında bir dönem sadece makarna-yoğurt ikilisine takılmıştı, masaya oturur oturmaz “bunu yemem” moduna giriyordu. Bizde en çok işe yarayan şey yemek saatini uzatmadan, tabağa çok az koyup “bitirmek zorunda değilsin” rahatlığını vermek oldu; baskı azalınca merakı arttı. Bir de yeni tadı direkt tabak yerine önce yanına minicik “tadımlık” koydum, kokladı-dokundu derken zamanla ağzına götürdü. Çok seçtiği günlerde ben de çeşit kovalamayı bırakıp çorba, yoğurt, ekmek gibi güvenli seçeneklerle günü kapatıyordum 🙂

Benim oğlan da bir ara her şeye “ıyy” diyip sadece kuru şeylere yönelmişti, ben de yemek saatini uzatmamaya çalıştım. Tabağa 2-3 çeşit doldurmak yerine tek ana yemek + yanına çok minik bir “tadımlık” koyunca daha az gerildi. Bir de sofrada seçenek vermek işe yaradı; mesela aynı yemeğin yanında “yoğurt mu ayran mı” gibi küçük kontrol alanı olunca yemeğe daha yumuşak yaklaştı 🙂

Benim ikizler 2,5 yaşındayken biri her şeyi soslu sevdi, diğeri “taneli” görünce ağzını kapatıyordu. Biz evde “ana yemek + güvenli yiyecek” yaptık; mesela köftenin yanına mutlaka biraz ekmek/yoğurt koydum, baskı yapmadan sadece masada durmasına izin verdim. Bir de tabağı ben doldurmak yerine servis tabağından kendilerinin minik minik almasına fırsat verince inat azaldı, bazen bir lokma bile alsalar yeterli gördüm 🙂

Benim kızım da 3-4 yaş civarı renk ve kokuya çok takılıyordu; özellikle “yeşil” gördü mü otomatik reddediyordu. Bizde işe yarayan şey, yemeği tabakta karıştırmadan “bölmeli” sunmak oldu; bir köşeye sevdiği şey (pirinç/yoğurt), diğer köşeye minicik tadımlık yeni şey koydum. Bir de markette sebzeyi kendi seçince ve evde yıkamaya yardım edince daha az direnç gösterdi, sanki kontrol onda olunca rahatlıyor 🙂

Benim oğlum da 5 yaşında “dokusu farklı” şeylere çok takılmıştı; özellikle sulu yemek görünce geri çekiliyordu. Bizde küçük bir değişiklik işe yaradı: Aynı yemeği ayrı ayrı sunup “pilav ayrı, et ayrı, sebze ayrı” yapınca en azından birinden başlıyordu. Bir de yemek dışında gün içinde ara ara “tadımlık” minik lokma teklif edince masadaki gerilim azaldı, baskı olmayınca kendiliğinden merak edip denedi 🙂