Sizi yeniden "siz" yapan küçük şeyler neler?

Benim için sabah herkes uyanmadan 10 dakika sıcak kahve içip saçımı toplamak bile “tamam, ben hâlâ buradayım” hissi veriyor. İkinci doğumdan sonra haftada bir duşta saç kremi + minik peeling rutinine dönünce ruhum toparlandı resmen 🙂 Bir de akşam çocuklar uyuyunca 15 dakika kitap okumak, ekranı kapatıp kafamı susturuyor. Ara sıra eşime “ben çıkıyorum” deyip tek başıma markete yürümek bile iyi geliyor.

Benim için duş sonrası yüzüme nemlendirici sürüp hafif bir parfüm sıkmak çok toparlıyor, sanki “anne” rolünün yanında ben de nefes alıyorum 🙂 Bir de akşam çocuklar uyuyunca 15 dakika kitap okumak ya da tırnaklarıma şeffaf oje geçmek bile günün koşturmasını resetliyor. Bizde özellikle uykusuz dönemlerde bu minicik rutinler moralimi epey dengeliyordu.

Benim oğlan uyuduktan sonra 15 dakika balkona çıkıp minik bir deftere iki satır yazmak inanılmaz iyi geliyor; sanki kafamın içi toparlanıyor. Bir de tırnaklarıma şeffaf oje sürüyorum, çok basit ama “kendime de bakıyorum” hissi veriyor. Bunu düzenli yapınca annelik temposunda bile daha az dağılıyorum.

Benim kızım minik molalarda bile iyi geliyor; akşam uyuduktan sonra 20 dakika kulaklıkla sevdiğim bir podcast açıp mutfağı toparlarken zihnim resmen resetleniyor. Bir de haftada bir tırnaklarımı kısacık bile olsa şekillendirip şeffaf oje sürünce kendimi daha derli toplu hissediyorum. Loğusalıkta bunu yapınca “ben sadece besleyen-büyüten değilim” duygusu geri gelmişti.

Ben lohusalıktan sonra en çok mini “bakım” ritüeline tutundum: çocuklar uyuyunca 10 dakika ayaklarımı sıcak suya koyup üstüne el kremi sürüyorum, inanılmaz gevşetiyor. Bir de haftada bir kendime oje sürmek var; çok basit ama elime baktıkça “ben” tarafım hatırlıyor 🙂 Ev dağınık da olsa o küçük detay bana iyi geliyor.

Benim için küçücük bir şey ama oje sürmek çok iyi geliyor; kızım uyuyunca tek kat bile sürsem elim daha “bakımlı ben” oluyor. Bir de haftada bir 10 dakika esneme yapıyorum, sırtım gevşeyince ruhum da gevşiyor sanki. Doktorumuz da “omuzları sürekli kasınca nefes bile daralıyor” demişti, haklıymış 🙂