Tecrübelerinizi paylaşırsanız çok sevinirim

Benim oğlumda ilk aylarda en çok işime yarayan şey rutin oldu; uyku ve beslenme saatlerini yaklaşık tutunca hem o sakinledi hem ben. Gaz sancısı döneminde doktorumuz “her bebekte farklı, kendinizi suçlamayın” demişti, masaj ve ılık banyo bize iyi gelmişti. Bir de gelişim konusunda herkesle kıyaslayınca insan yoruluyor; ben not alıp kendi ilerleyişini takip edince içim rahat etmişti 🙂

Benim kızımda 4-6. ay arası “uyku gerilemesi” gibi bir dönem olmuştu; her şey bir anda bozuldu sandım ama birkaç hafta içinde toparladı. Bizde işe yarayan şey, gündüz uykularını çok kaçırmamak ve akşamları ışığı/sesi biraz azaltıp aynı sırayla (banyo-masaj-emzirme) ilerlemek oldu. Bir de atak dönemlerinde daha kucak isteyen bebeği “alışır” diye geri çevirmedim, sakinleşmesi ikimize de iyi geldi 🙂

Ben iki çocuk büyüttüm, ikincide en çok “az eşya, çok temas” kafası işe yaradı. Yeni doğanda sürekli kucak istemesi beni başta korkutmuştu ama ten tene temas yaptıkça hem ağlaması azaldı hem ben daha rahat ettim. Bir de her şeyin notunu tutmayı bıraktım; takip etmeye çalıştıkça stresim artıyordu, akışa bırakınca evin havası değişti 🙂

Ben Elif, iki çocukla en çok “kendini de besle” kısmını sonradan öğrendim. İlkinde her şeye koştururken sütüm ve modum ciddi etkilenmişti; ikincide kısa kısa uyku, bol su ve pratik atıştırmalıklar hayat kurtardı. Bir de misafir işini çok erken sınırlayınca lohusalık daha sakin geçti, ev dağınık kalsa da umursamadım 🙂

Ben Derya, tek çocuk annesiyim. Bizde en büyük kurtarıcı “not defteri” oldu; bebeğin uyku-beslenme-kaka düzenini 3-4 gün yazınca neyin onu rahatlattığını daha net gördüm. Bir de dışarı çıkma korkusunu erken kırdım, kısa bir park yürüyüşü bile hem bana hem bebeğe iyi gelmişti 🙂

Ben Zeynep, iki çocuk annesiyim. Bizde lohusalıkta en işe yarayan şey “yardımı kabul etmek” oldu; ilkinde her şeyi ben yapacağım diye kendimi tüketmişim, ikincide yemek/temizlik desteği alınca bebeğe daha sakin yaklaştım. Bir de ağlama krizlerinde “önce ben nefes” deyip 2 dakika su içmek bile ortamı yumuşatıyordu. Doktorumuz da “bebek kadar annenin uykusu ve hidrasyonu önemli” demişti, ben ciddiye alınca gerçekten toparladım 🙂