Tuvalet eğitiminde yapılan en büyük hatalar

Ben üç çocuk annesiyim, en büyük hatayı ilkinde ben yaptım: acele edip “artık bez yok” diye kestirip atınca çocuk daha çok gerildi. Bir de kazalarda kızmak/utandırmak çok geri götürüyor, bizde birkaç kez oldu ve hemen inat başladı. Gündüz uykusu ve dışarı çıkışları hesaba katmadan “her yerde yapar” sanmak da tuzak; yedek kıyafet, klozet adaptörü ve sakinlik hayat kurtarıyor 🙂. Bizim doktor “hazır olduğunu görünce rutin kurun, ama baskı kurmayın” demişti, gerçekten işe yaradı.

Ben “ödül” işini abartınca işin oyuna dönüştüğünü fark ettim; çikolata/sticker derken kızım tuvalete değil ödüle odaklandı, bir süre tamamen bıraktık. Bir de dışarı çıkarken “sakın çişini tutma” diye sürekli hatırlatmak onu daha da gerdi, evde akışına bırakınca daha rahatladı. Bizim doktor “kaza olunca tepkiyi büyütmeyin, normalleştirin” demişti, gerçekten sakin kalınca süreç hızlandı 🙂

Benim oğlumda en büyük hata “kaza olmasın” diye sürekli tuvalete oturtmaktı; çocuk tuvaleti bir görev gibi görüp iyice inatlaşmıştı. Bir de dışarı çıkarken tedirgin olup bez bağladığım günler oldu, o da kafasını karıştırdı; evde öğrenip dışarıda geri gidiyordu. Bizde işe yarayan, sinyallerini bekleyip rutini sakin kurmak ve kazayı büyütmeden “olur böyle” deyip temizleyip geçmek oldu 🙂

Benim kızımda en büyük hata, tam eğitim döneminde evde büyük bir değişiklik yapmamızdı (kreşe başlama + odasını ayırma). Doktorumuz “bu kadar yenilik varken tuvalet işi geri tepebilir” demişti; gerçekten de birkaç hafta altına kaçırmalar arttı ve kızım daha huzursuz oldu. Biz biraz frene basıp rutini oturtunca kendiliğinden toparladı 🙂

Benim oğlanda yaptığımız en büyük hata, lazımlığı hep salonda tutup “herkesin içinde” oturtmaya çalışmaktı; mahremiyet olmayınca iyice sıkıldı ve kaçınmaya başladı. Sonra tuvaleti daha sakin bir köşe yaptık, kapıyı kapatmasına izin verdik, “burası senin alanın” deyince toparladı. Bir de ben sürekli “çişin var mı” diye hatırlatınca kaygısı arttı; hatırlatmayı azaltınca daha doğal akmaya başladı. 😊

Benim kızımda yaptığımız en büyük hata, kaka konusunda baskı yapıp “hadi şimdi” diye zaman tutar gibi davranmaktı; tam o dönem tutmaya başladı, sonra kabızlık gibi bir döngüye girdi. Biz rahatlayıp “olursa olur” moduna geçince ve kakayı özellikle büyütmeyince yavaş yavaş normale döndü. Bir de tuvaletle ilgili her konuşmayı “bak arkadaşın yapıyor” kıyasına çevirmek çocuğu gereksiz geriyor, bizde ters tepti 🙂