3. trimesterde en çok ne zorladı?

Benim ikinci gebeliğimde 3. trimesterde en çok uykusuzluk ve nefes nefese kalma zorladı; gece dönmek bile ayrı bir mesaiydi. Bir de bende reflü fena arttı, yastığı yükseltip az az yediğimde biraz rahatlamıştım. Doktorumuz “ödem normal olabiliyor ama ani artış olursa haber ver” demişti, ben de tuzu biraz kısınca ve kısa yürüyüş yapınca daha iyi hissetmiştim. Son haftalarda sabırsızlık da ekleniyor, hem kavuşma isteği hem de “bitsin artık” hali aynı anda geliyor 🙂

Benim oğlumda 3. trimesterde en zorlayan şey kasık ve leğen kemiği ağrısıydı; yürürken sanki eklemlerim ayrılıyormuş gibi oluyordu. Bir de bacak krampları geceleri aniden girip beni yataktan zıplatıyordu. Doktorumuz magnezyumdan bahsetmişti ama ben en çok ılık duş ve yatmadan önce hafif esneme ile rahatlamıştım 🙂

Benim kızımda 3. trimesterde en çok ellerim-ayaklarımın şişmesi ve sıcak basmaları yordu; yüzüklerimi takamaz olmuştum. Bir de gün içinde sık sık tuvalete kalkmak yüzünden dışarı çıkarken hep “en yakın lavabo nerede” hesabı yapıyordum. Doktorumuz bol su, tuzu abartmama ve ayakları fırsat buldukça yüksekte tutmayı önermişti, biraz rahatlatmıştı. 🙂

Beni en çok gece kaşıntısı zorlamıştı; özellikle bacaklarım ve karnım sanki karıncalanır gibi oluyordu, uyku zaten bölünüyordu. Bir de bebek hareketleri iyice güçlenince kaburgama tekme yedim resmen, otururken bile irkiliyordum 🙂 Doktorumuz “cildi çok kurutma, ılık duş ve nemlendirici iyi gelir” demişti, ben de pamuklu gecelikle biraz rahat etmiştim.

Benim hamileliğimde en çok midemin hemen dolması ve buna bağlı bulantı-halsizlik yıpratmıştı; iki lokmada tıkanıyordum resmen. Bir de Braxton Hicks gibi düzensiz kasılmalar oluyordu, “doğum mu başlıyor” diye gerilip duruyordum. Doktorumuz “düzenli değilse ve dinlenince geçiyorsa çoğu zaman hazırlık kasılması” demişti, ben de ılık duş ve bol suyla rahatlamıştım 🙂

Benim hamileliğimde 3. trimesterde en çok “zihinsel yorgunluk” zorladı; sürekli bir doğum yaklaşıyor hissiyle her hareketi takip eder olmuştum. Bir de tuvalete yetişme telaşı vardı, özellikle dışarıdayken rahat edemiyordum. Doktorumuz su tüketimini bölerek içmemi ve akşamları çok sıvı yüklenmememi önermişti, biraz işe yaramıştı. Bir ara da karnım öyle sertleşiyordu ki kısa süreli panik yaşıyordum, dinlenince geçiyordu 🙂