Uyku eğitimi deneyenler, işe yaradı mı?

Benim oğlum 8. ayında nazik bir uyku rutiniyle toparladı; “bırak ağlasın” tarzı bize göre değildi. Her gece aynı sırayla banyo–pijama–kısa masal–loş ışık yaptık, ilk hafta biraz mızmızlandı ama 10 gün sonra yatağa geçişi çok rahatladı. Doktorumuz “tutarlılık en kritik kısım, gündüz uykularını da çok kaçırmayın” demişti, biz de buna dikkat edince gece bölünmeleri azaldı 🙂

Benim kızım 10 aylıkken uyku eğitimine niyetlendik ama biz “kademeli destek” şeklinde gittik; odada kalıp her gün biraz daha az temas ederek. İlk 3-4 gece zorlandı, sonra kendi kendine dönüp yatmaya başladı, gece uyanmaları da azaldı. Bizde asıl farkı yaratan şey gündüz uykularını çok uzatmadan akşam saatini sabitlemek oldu. Tam mucize değil ama evin huzuru ciddi arttı 🙂

Ben iki çocukta da aynı yöntemin tutmadığını gördüm; oğlumda 6,5 ayda “pick up/put down” (ağlayınca kısa alıp sakinleşince tekrar yatağa koyma) işe yaradı, 1 haftada gece uyanmaları belirgin azaldı. Kızım ise daha hassastı, onda eğitimi değil saatleri düzenlemek fayda etti: son gündüz uykusunu erken çekip akşamı hep aynı saatte başlatınca kendi kendine uykuya geçişi kolaylaştı. Bizde kilit nokta uykudan önceki son 30 dakikayı sakin tutmak ve gece beslenmesini “uykuya dalma aracı” yapmamaktı. İlk günler zorlayıcıydı ama düzen oturunca herkesin ruh hali toparlandı 🙂

Benim kızımda 7. ayda “uykuya uyanık koyma”yı denedik; ilk günler çok zorladı ama 1 hafta içinde gece uyanmaları belirgin azaldı. Bizim kilit nokta, gündüz uykularını çok kaçırmamak ve akşamı aşırı yorgun girmemekmiş; yoksa eğitim falan tutmuyordu. Doktorumuz da “aynı tepkiyi aynı şekilde verin, iki günde bir kural değiştirmeyin” demişti, ben de onu uygulayınca biraz rayına oturdu 🙂

Ben “Ferber” gibi aralıklı kontrolü 9. ayda denedim, ama oğlum kontrolden sonra daha çok açılıyordu; bizde geri tepti. Sonra uyku eğitimini bırakıp gündüz uykularını düzene soktuk, akşam da yatmadan 30-40 dk önce ekran/oyun coşkusunu kestik, loş ışık ve beyaz gürültü ekledik. Bir de gece uyanınca hemen kucağa almak yerine önce yatağında sırtını okşayıp sakinleşmesini beklemek bizde daha sürdürülebilir oldu 🙂

Benim ikizler 5,5 aylıkken uyku eğitimi denedik ama “tek yöntem” değil, ortamı düzeltmek bizde daha etkili oldu: oda karanlığı, beyaz gürültü ve gündüz uykularını saatli tutunca gece daha az bölündüler. İlk günlerde biraz mızmızlandılar ama yanında oturup sadece “şşş” ile destek verince aşırı ağlama olmadan ilerledi. Doktorumuz da “hemen mucize beklemeyin, 10-14 gün aynı çizgide kalın” demişti; bizde gerçekten ikinci haftada rayına oturdu 🙂

Benim oğlum 11 aylıkken uyku eğitimine girdik ama “ağlatma” kısmı bize göre değildi; daha çok gündüz uykularını saatli düzene sokup akşamı erkenleştirdik. Bir de gece beslenmesini doktorumuzun önerdiği şekilde yavaş yavaş azalttık, böylece her uyanışta meme aramaz oldu. İlk günler yine sık kalktı ama 2 hafta içinde kendi kendine tekrar uykuya dönmeyi öğrenmeye başladı. Bizde ana farkı yaratan şey, her gece aynı saatte yatağa geçmek ve gece ışık/konuşmayı sıfıra indirmekti 🙂

Ben Esra, iki çocuk annesiyim; bizde “sandalye yöntemi” işe yaradı. İlk hafta yatağın yanında oturup sadece sesimle sakinleştirdim, her 2-3 günde bir sandalyeyi biraz uzaklaştırdım; ağlama oldu ama “kendini bırakıp gitme” gibi hissettirmedi. Doktorumuz, gündüz uykuları çok uzarsa gecenin bozulabileceğini söylemişti, ben de son uykuyu kısaltınca gece daha kolay oturdu 🙂