Uykudan ağlayarak uyanan çocuk

Benim oğlum da bir dönem uykudan ağlayarak sıçrayıp uyanıyordu, özellikle çok yorulduğu günlerin gecesi oluyordu. Bizde işe yarayan şey ışığı açmadan kucağa alıp sakin bir sesle konuşmak, biraz su teklif etmek ve aynı rutini bozmadan tekrar yatağa geri koymaktı. Doktorumuz “gece terörü gibi durumlar da olabiliyor, genelde büyüdükçe azalır; uykusuz kalmasın, akşam çok uyarıcı olmasın” demişti. Biz ekranı erken kapatıp uyku saatini biraz öne çekince belirgin azaldı 🙂

Bizde de 2,5 yaş civarı başladı; kızım uykudan ağlayarak kalkınca genelde tam uyanık olmuyor, o yüzden konuşarak ikna etmeye çalışınca daha da geriliyordu. Ben sessizce kucağıma alıp sırtını ritimli okşuyordum, bazen ılık suyla minicik bir yudum verince sakinleşiyordu. Doktorumuz “gece terörü/uyku bölünmesi gibi durumlarda ortamı çok uyarmayın, kısa sürede tekrar dalar” demişti; ben de odasını serin tutup akşam rutinini sabitleyince azaldı 🙂

Benim oğlumda 3 yaşa doğru benzer bir dönem oldu, özellikle gündüz çok koşturup akşam geç yatınca geceleri ağlayarak kalkıyordu. Doktorumuz “gece terörü gibi de olabilir, o an çok müdahale etmeyin” demişti; biz de odasını serin tutup pijamayı incelttik, yatmadan önce ağır yiyecekleri kestik. Ağlayarak uyandığında kucağa almak yerine yanında oturup sırtını yavaşça okşayınca daha çabuk sakinleşiyordu 🙂

Bizim kızda 2 yaş civarı “kabus mu, gece korkusu mu” gibi bir dönem olmuştu; ağlayarak kalkınca gözleri açık ama sanki beni görmüyor gibiydi. Biz odasına çok sakin girip aynı ninniyi mırıldanıyor, sadece sırtını ritmik okşuyorduk; fazla konuşunca daha çok alevleniyordu. Bir de yatmadan önce çizgi film/koşuşturmayı kesip loş ışıkta kitap rutinine geçince belirgin azaldı. Bazen de gündüz uykusu uzayınca gece bölünmesi artıyordu, onu kısaltınca toparladı 🙂

Benim kızımda 18-20 ay civarı oldu; uyanınca ağlıyor ama sanki ne istediğini de bilmiyor gibiydi. Biz o dönem akşam rutinini çok sadeleştirdik: yatmadan önce banyo yerine ılık bir silme, loş ışıkta kısa bir kitap ve aynı ninni. Gece olunca da hemen kucağa alıp evi dolaştırmak yerine yatağında elini tutup sırtını ritimli pışpışlayınca daha hızlı toparladı. Doktorumuz “ataklar gibi geliyorsa gün içi uyku ve akşam aşırı uyarandan (ekran, kalabalık) kaçınmak iyi gelir” demişti.

Benim oğlum 22 ay civarı böyle bir dönemden geçti; genelde akşam yemeğinde çok tatlı yediği günlerin gecesi daha çok oluyordu. Biz akşamları şekerli şeyleri kestik, yatmadan önce ılık bir duş + aynı ninniyle sakinleştirdik, ağlayarak kalkınca da kucağa alıp sallamadan sadece sırtını okşayıp tekrar yatağına koyduk. Birkaç hafta içinde seyrekleşti, sanki vücudu büyüme atağında huzursuzlanmış gibiydi. 🌙