Uykusuzluk ruh halinizi nasıl etkiliyor?

Ben Derya, iki çocuk annesiyim; özellikle küçük olanın diş dönemlerinde uykusuz kalınca sabahları en ufak şeye bile çabuk gerildiğimi fark ettim. Bizde işe yarayan şey “mükemmel gün” beklentisini bırakmak oldu; o gün ev işi az, tempo düşük, daha çok dışarı kısa yürüyüş yapınca ruh halim toparlanıyor. Doktorumuz kesin çözüm diye değil ama rutin için aynı saatte ışıkları kısmayı ve akşam kafeini kesmeyi önermişti, bende biraz işe yaradı 🙂 Uykusuz günlerde kendime “bu geçici” demek bile suçluluk hissini azaltıyor.

Ben Elif, 3 yaşında bir oğlan annesiyim; uykusuz kaldığım günlerde sanki beynim sisleniyor, daha alıngan ve ağlamaya yakın oluyorum. Bizde işe yarayan şey “mükemmel anne” modunu o gün kapatmak oldu: ev işi azalıyor, yemekler daha pratik, beklentiyi düşürüyorum. Doktorumuz da “uykusuzlukta kan şekeri daha oynak olur” demişti; ben de ara ara su içip küçük atıştırmalıklarla dengede kalmaya çalışıyorum 🙂

Ben Zeynep, 18 aylık bir kız annesiyim; gece sık uyandığı dönemlerde bende sanki “tahammül pili” bitiyor, aynı gün her şeyi kişisel algılayıp içime kapanıyorum. Doktorumuz uykusuzluk uzayınca kaygıyı artırabileceğini söylemişti, o yüzden gündüz 20 dakika bile gözümü kapatabilirsem ciddi toparlıyorum. Bizde en çok işe yarayan şey akşam ekranı erken kesip, bebeği uyuttuktan sonra 5 dakika nefes egzersizi yapmak oldu, bir de ev işini sabaha bırakmayı öğrenmek 😅

Ben Aslı, 7 aylık oğlum var; uykusuz kaldığım günlerde bende en çok “sabır” değil “neşe” azalıyor, her şey griymiş gibi hissediyorum. Doktorumuz “uyku bölünüyorsa gündüz kısa kestirme bile sinir sistemini toparlar” demişti, ben de 20 dakikalık mini uyku yakalayınca belirgin rahatlıyorum. Bir de akşam üstü kafeini kesip, gece uyandığımda telefona bakmamaya çalışınca ertesi gün daha dengeli oluyorum. “Mükemmel anne” modunu kapatıp evi biraz salınca psikolojik yük de hafifliyor 🙂

Ben Merve, 2 yaşında kızım var; uykusuz kaldığımda bende en çok “kontrol” gidiyor, sanki duygularımın freni bozuluyor ve gün içinde küçük şeyler bile kocaman görünüyor. Bizde işe yarayan şey, öğlen 20 dakika bile olsa kısa bir kestirme ve akşam ekranı erken kapatıp ışıkları loş tutmak oldu. Bir de “mükemmel anne” modunu o gün rafa kaldırınca ruh halim belirgin toparlıyor 🙂

Benim oğlum 10 aylıkken gece 4-5 kez uyandığı dönemde bende en çok “kaygı” artıyordu; sanki her şey yetişmeyecekmiş gibi bir telaş basıyordu. O günlerde kendime kural koydum: büyük karar yok, tartışma yok; sadece minimum görev listesiyle ilerledim. Bir de öğlen 20 dakikalık kısa uyku ya da gözleri kapatıp sessiz kalmak bile modumu belirgin toparlıyordu 🙂