Uzman desteği alan ailelerin deneyimleri

Ben Elif, biz geçen yıl oğlumun öfke nöbetleri ve uyku düzensizliği için bir çocuk gelişimciyle birkaç seans görüşmüştük. Evde rutini netleştirip geçişleri (oyundan banyoya gibi) önceden haber vermek bile inanılmaz işe yaradı, ev daha sakinleşti. Doktorumuz “hemen çözüm beklemeyin, küçük adımlar” demişti; gerçekten 3-4 haftada fark etmeye başladık. Bana en iyi gelen kısmı da “yalnız değilmişim” hissiydi 🙂

Ben Zeynep, biz de kızım 4 yaşındayken kreşe adaptasyonda çok zorlanınca bir oyun terapistine gittik. Seanslardan çok, bize öğretilen “veda ritüeli” ve evde 10 dakikalık özel oyun zamanı işe yaradı; sabah ağlamaları birkaç haftada belirgin azaldı. Doktorumuz “küçük adımlar, aynı dil ve tutarlılık” demişti, gerçekten evde herkes aynı şekilde davranınca ortam sakinleşti 🙂

Ben Derya, biz de oğlum 2,5 yaşındayken konuşması yaşıtlarına göre geriden geliyor gibi gelince bir dil ve konuşma terapistine gittik. Seanslar kadar evde verdiği minik “ağız oyunları” ve günlük 10 dakikalık resim kitaplarıyla karşılıklı sohbet çalışmaları işe yaradı, ben de nasıl destek olacağımı öğrenmiş oldum. Doktorumuz “kıyas değil takip” demişti, o cümle beni çok rahatlattı 😊

Benim oğlum 6 yaşında ilkokula başlayınca “her şeyi mükemmel yapma” takıntısı gibi bir şey geliştirdi, en küçük hatada ağlayıp bırakıyordu. Biz bir pedagogla birkaç görüşme yaptık, asıl fayda oğluma değil bize oldu; evde övgü dilimizi ve beklentilerimizi yumuşatınca çocuk kendiliğinden rahatladı. Doktorumuz “çocuğu düzeltmekten çok ortamı düzenlemek” demişti, gerçekten işe yaradı 🙂

Benim kızım 7 aylıkken ek gıdaya geçince yemeyi tamamen reddetmeye başlamıştı, ben de “acaba bir şey mi yanlış yapıyorum” diye çok gerilmiştim. Bir beslenme uzmanıyla (pediatri odaklı) görüştük, bize porsiyondan çok ortamı düzenlemeyi ve “dokun-oyna-yala” gibi aşamalı yaklaşmayı anlattı; o baskı kalkınca evde hava değişti. 2-3 hafta içinde mucize olmadı ama yemek saatleri savaş olmaktan çıktı, benim de kaygım epey azaldı 🙂. En çok işime yarayan şey “aynı gün içinde değil, hafta genelinde denge” düşüncesi oldu.

Benim oğlum 9 aylıkken geceleri saat başı uyanmaya başlamıştı, ben de iyice tükenmiştim. Bir uyku danışmanıyla görüştük; bize “aynı saat, aynı sırayla” sakin bir uyku rutini ve gece beslenmesini yavaş yavaş azaltma planı verdiler, birkaç haftada belirgin rahatladı. En çok da benim kaygımın azalması işe yaradı, evdeki hava değişince oğlum da daha kolay sakinleşti 🙂