Yarım gün mü tam gün mü daha iyi?

Ben Deniz, bizim oğlan 3 yaşında kreşe başlayınca önce yarım gün denedik; öğleden sonra daha az yoruluyor, akşamları daha keyifli oluyordu. Ama ben çalışmaya dönünce tam güne geçtik ve ilk 2-3 hafta biraz huysuzluk yaptı, sonra rutine oturunca uyku ve yemek düzeni de toparlandı. Öğretmeni “tam gün olacaksa mutlaka öğle uykusu/ dinlenme saati olan sınıf seçin” demişti, gerçekten fark etti. Bizde en belirleyici şey çocuğun mizacı ve kreşin gün içi akışı oldu 🙂

Ben Ece, bizim kız 4 yaşında anaokuluna geçince tam gün başladık çünkü evde öğle uykusu tamamen dağılmıştı. İlk iki hafta akşamüstü biraz huysuzluk yaptı ama sonra rutine oturdu; okulda yemek-uyku düzeni daha toparlandı. Yarım gün olsaydı evde ekran süresi uzar diye çekinmiştim, tam gün bu anlamda bizi rahatlattı 😊

Ben Duygu, oğlum 2,5 yaşında kreşe başladığında önce tam gün denedik ama öğle yemeği-uyku düzenine alışması zorladı, akşamları resmen pil bitiyordu. Sonra yarım güne döndük, birkaç ay içinde ayrılık kaygısı azaldı ve sabah rutini oturdu. Öğretmeni “önce güven duygusu, sonra süre uzar” demişti; bizde gerçekten öyle oldu. Şimdi 3,5’a yaklaşınca haftada 2 gün tam gün yapınca bile daha rahat götürüyor 🙂

Ben Aslı, kızım 3 yaşındayken önce yarım gün başladık; evde sakin bir öğleden sonra yapınca hem hastalıklar daha az üst üste geldi hem de “kreş” fikrine yumuşak geçti. Sonra yavaş yavaş haftada 2 gün tam güne çevirdik, özellikle etkinlik günlerinde daha mutlu ayrılıyordu çünkü “tamamlayamadım” hissi olmuyordu. Bizde kademeli geçiş en az gözyaşıyla oldu 🙂

Ben Selin, oğlum 3 yaşına girerken yarım günle başladık; ayrılık kaygısı azalsın diye ritmi yavaş kurmak iyi geldi. Sonra iş temposu artınca tam güne geçtik ama geçişi bir anda değil, haftada 2 gün tam gün gibi kademeli yaptık. Bizde belirleyici olan şey akşam evdeki “kalite” oldu; tam gün olduğunda oyun yerine sadece yemek-banyo-uyku kalıyordu. Tam gün olacaksa okulun uyku/aktif dinlenme düzeni ve akşam eve gelince sakin rutin çok fark ettirdi 🙂

Ben Zeynep, bizim oğlan 3,5 yaşında tam güne geçince asıl fark sosyal tarafta oldu; öğleden sonraki serbest oyun ve etkinlikler kaçınca arkadaşlık kurması daha yavaş ilerlemişti. Tam günde uyku saatini de okul rutiniyle oturttular, hafta sonu bile daha dengeli oldu. İlk zamanlar akşamları biraz “sarılma ihtiyacı” arttı ama 2-3 haftada normale döndü 🙂