Yemek saatleri kavga konusu oldu

Bizde de yemek saati bir ara tam savaş alanıydı; oğlum ağzını sıkı sıkı kapatınca ben de daha çok üsteliyordum. Sonra “masada kavga yok” kuralı koyup miktarı ona bıraktım, ben sadece seçenek sundum; yemese de tabağı kaldırıp bir sonraki öğüne kadar atıştırmalığı kestim. Doktorumuz “zorlamayın, iştah dalgalanır” demişti, ben de her gün aynı saatlerde oturup 20 dakika sonra masayı topladım, zamanla düzene girdi 🙂

Ben Ayşe, iki çocuk annesiyim; bizde de özellikle 2-3 yaş döneminde yemek masası gerilimli oluyordu. Benim oğlanla işe yarayan şey, tabağı ben doldurmayı bırakıp “seçim hakkı” vermek oldu: aynı yemekten az-orta-çok diye seçenek sununca direnç azaldı. Bir de süre tuttum; 20 dakika dolunca yorumsuz masayı topladım, sonraki ara öğünde abur cubur vermeyince kendi düzeni oturdu. Doktorumuz da “açlık-tokluk sinyallerini bozmayın, zorlamayın” demişti, ben de o rahatlıkla yaklaşınca evde tansiyon düştü 🙂

Ben Zeynep, 4 yaşında bir kız annesiyim; bizde de masada inatlaşınca iş daha da kilitleniyordu. Doktorumuz “açlık-tokluk sinyaline saygı duyun” deyince porsiyonları küçülttüm, bitirirse ek verdim; bitirmeyince de konu kapandı. Bir de yemek öncesi atıştırmalıkları kesince masaya daha istekli oturmaya başladı, masada da sadece sohbet edip yemeği büyütmemeye çalıştım 🙂

Ben Esra, 3,5 yaşında bir oğlan annesiyim; bizde kavga en çok “hadi bir kaşık daha” deyince çıkıyordu. Çözüm olarak masaya çok küçük porsiyonla oturtup ikinciyi kendi isterse verdim, istemezse uzatmadım; o gün az yedi diye gece süt-meyve gibi sakin bir ara öğünle dengeledim. Bir de yemek dışında gün içinde atıştırmalıkları toparlayınca (bisküvi, meyve suyu vs.) sofrada iştahı belirgin arttı 🙂

Ben Derya, 5 yaşında bir kız annesiyim; bizde kavga genelde “ekransız sofraya otur” kısmında patlıyordu. Bir süre “yemek masası sadece sohbet” yaptım, yemeği uzatmadım; 15-20 dakika sonra sessizce kaldırıp bir sonraki öğüne kadar atıştırmalık sunmadım. İlk günler biraz huysuzlandı ama sonra düzeni anladı; ben de daha az gerildim 🙂

Benim oğlum 2,5 yaşındayken yemek saatleri tam inatlaşmaya dönmüştü; bizde işe yarayan şey “kaç dakika masada kalıyoruz”u baştan netlemek oldu. 10-15 dakika oturuyoruz, o süre içinde yer ya da yemez; süre bitince tabağı kaldırıp konuyu kapatıyorum, atıştırmalığı da bir sonraki ara öğüne saklıyorum. Bir de aynı saatlerde rutin kurunca (çok acıkmadan ama çok da tok olmadan) gerginlik ciddi azaldı 🙂