Yemek yerken ekran kullanan var mı?

Ben bir dönem oğluma yemek yesin diye çizgi film açıyordum, gerçekten daha çok yiyor gibiydi ama sonra ne yediğini fark etmeden tıkınır oldu. Doktorumuz “ekran dikkati bölüyor, tokluk sinyallerini kaçırabilir” demişti; biz de yavaş yavaş bıraktık. Şimdi masada ekran yok, bazen sıkılınca oyun uyduruyoruz ya da sohbet ediyoruz, daha huzurlu oldu 🙂

Benim oğlum 2,5 yaşındayken biz de bir ara tableti masaya koyduk, ilk günler “oh rahat” dedik ama sonra ekransız oturamaz hale geldi, yemek süresi de uzayıp gitti. Biz ekransız denediğimizde başta az yedi ama birkaç hafta içinde kendi açlık-tokluk sinyalini daha iyi takip etmeye başladı. Şimdi masada sadece sohbet ve bazen sevdiği bir oyuncak var, özellikle akşam yemeği çok daha sakin geçiyor 🙂

Benim kızım 3 yaş civarıyken biz de “iki dakika çizgi film” diye başlamıştık, sonra sofrada göz teması kuramaz, lokmayı bile otomatik alır oldu. Bir de iştahı ekranla açılıyor gibi görünse de, ekransız günlerde acıkmayı daha net hissedip kendi temposunda yediğini fark ettim. Biz çözümü masaya küçük sohbet ritüelleri ekleyerek bulduk; yemekle ilgili “bugün ne çıtır?” gibi mini muhabbetler işe yaradı 🙂

Benim oğlum 4 yaş civarıyken işten yorgun gelince yemekleri telefondaki videolarla “kolaylaştırdık”, ama bir süre sonra tokluk sinyalini kaçırıp ya çok hızlı yedi ya da dalıp ağzında bekletti. Biz ekrana tamamen yasak koymak yerine sofrada ekransız kuralına döndük, ilk hafta itiraz etti ama sonra sohbetle ve yemeğe küçük görevler verince (peçete dağıtmak gibi) daha sakin oturmaya başladı. Doktorumuz da “ara sıra olur ama rutin olmasın, mümkünse dikkat yemekle kalsın” demişti 🙂

Ben iki çocuk annesiyim, küçük olan 18 aylıkken bir ara “iki lokma daha yesin” diye ekrana kaçtık; kısa vadede işe yarıyor gibi ama sonra ekransız sofraya oturmak istemedi. Bizde en büyük sıkıntı, çiğneme yavaşlıyor ve dikkat dağılınca lokmayı ağzında uzun tutup öksürme huyu oldu. Şimdi ekransız yiyoruz, bazen masaya minik bir oyuncak ya da ekmek hamuru koyuyorum, oyalıyor ama göz yine yemekte kalıyor 🙂

Benim oğlan 5 yaşına gelince “yemekte ekran” bizde iyice kontrolden çıktı; o dalınca çiğnemeyi bile unutuyor, yemek uzadıkça uzuyordu. Sonra masaya küçük bir mutfak saati koyup “yemek zamanı sohbet zamanı” diye rutin yaptık, ilk hafta biraz itiraz etti ama sonra normale döndü. Doktorumuz da “arada bir istisna olur ama alışkanlık olmasın” demişti, biz de ekrana sadece hastalık gibi zor günlerde kısa süreli izin veriyoruz 🙂