Yeni doğan bebeğim sürekli kucağımda olmak istiyor

Biz de aynı dönemi yaşadık, oğlum ilk 2-3 ay neredeyse “kucak modu”ndaydı. Doktorumuz bunun yenidoğanlarda çok sık olduğunu, temasın onları sakinleştirdiğini söylemişti; ben de kanguruyla işlerimi biraz halledebilmiştim. Yere koyunca hemen ağlıyorsa kısa kısa denedim: önce kucağımda uyutup, derin uykuya geçince yatağa bırakmak daha kolay oluyordu. Zamanla kendi kendine uzanıp etrafı izlemeye başladığını göreceksin, şimdilik temas ihtiyacı çok yoğun oluyor 🙂

Ben Elif, iki çocuk annesiyim; ikinci bebeğim ilk haftalarda yere koyduğum an irkiliyordu, kucağımda ya da ten teması olunca hemen rahatlıyordu. Bizde çözüm “kucakta yaşamayı” biraz sürdürülebilir hale getirmek oldu: ev içinde kanguru/şal çok işimi gördü, hem ben rahat ettim hem o kendini güvende hissetti 🙂 Bir de tokken, altı temizken bile sürekli istemesi bizde gaz sancısı ve reflü şüphesiyle artıyordu; doktorumuz “dikey tutma, kısa aralıklarla emzirme” gibi şeyler önermişti. Zamanla, özellikle 6-8. haftadan sonra yavaş yavaş daha uzun süreler yatağında durabildi.

Ben Derya, benim kızım da yenidoğanken beşiğe bıraktığım an uyanıp ağlıyordu; kucağımda ya da sling ile göğsümdeyken mışıl mışıl uyuyordu. Ebe hemşiremiz “bu dönemde yakın temas onların dünyayı güvenli hissetmesi” gibi düşün demişti, ben de kendimi suçlamayı bırakmıştım. Gün içinde kısa kısa yere bırakıp yanında konuşarak alıştırınca zamanla toleransı arttı, ama ilk haftalar gerçekten kucak maratonu oluyor 🙂

Ben Zeynep, benim oğlum da ilk haftalarda kucağımdayken sakinleşip yere koyunca hemen huzursuzlanıyordu; o dönemde “temasla regüle oluyor” diye düşünmüştüm. Evde iş yapabilmek için kanguru/şal çok kurtardı, bir de gündüzleri kısa kısa beşiğe koyup elimi göğsünde tutarak alıştırma gibi yaptım. Zamanla boyu uzayıp gazı azaldıkça daha rahat ayrılabildi, şimdi geriye dönüp bakınca o “kucak dönemi” hızlı geçmiş gibi geliyor 🙂

Benim kızım doğduğunda ilk ay resmen “kucakta uyku” dışında hiçbir şeyi kabul etmiyordu; yeni dünyaya alışırken sesimi ve kalp atışımı duyunca gevşediğini fark etmiştim. Evde iş yapmam gerektiğinde kanguru/baby wrap çok kurtardı, hem ben rahat ediyordum hem o güvende hissediyordu. Bir de kucağımda uyuyakalınca hemen yere koymak yerine önce bir süre aynı pozisyonda bekleyip yavaşça bırakınca daha az irkiliyordu. Zamanla kendi kendine azaldı, şimdi düşününce o dönem bağ kurma dönemiymiş 😊

Benim oğlum yenidoğanken kucağımdan iner inmez sanki boşluğa düşmüş gibi irkilip ağlıyordu; meğer refleksleri çok hassasmış. Evde kısa kısa “kucağımdayım ama ellerim serbest” diye kanguru kullanınca hem o sakin kalıyordu hem ben rahat nefes alıyordum 🙂 Bir de yere koymadan önce üstünü ısıtıp (oda sıcaklığı gibi) yavaşça temasımı azaltınca daha az tepki veriyordu. İlk haftalarda bu kucak isteği bizde zamanla azaldı, ben “şımartma” gibi düşünmemeye çalıştım.