Yeni doğan bebekle ilk geceler nasıl geçti?

Benim oğlumla ilk geceler tam bir “2 saatte bir uyan-kucağa al” maratonuydu, açıkçası gündüzle geceyi hiç ayırt etmiyordu. Biz yatağın yanına beşik çekip ışığı loş tuttuk, alt değiştirmeyi bile mümkün olduğunca sakin ve sessiz yapınca tekrar dalması biraz kolaylaştı. Doktorumuz “ilk haftalar düzensizlik normal, önemli olan güvenli uyku ve senin dinlenmen” demişti; ben de fırsat buldukça gündüz kısa kısa uyuyup toparlamaya çalıştım 🙂

Benim kızım ilk hafta geceleri uykuya dalarken mutlaka kucakta sallanmak istiyordu, yatağa koyunca irkiliyordu. Biz odanın ışığını hep loş tuttuk, gece alt değiştirirken bile konuşmayı minimuma indirdik; sanki “gece sakinlik zamanı” mesajı verince biraz daha çabuk toparladı. Bir de kundak benzeri hafif sıkılık (çok sıkmadan) bize iyi gelmişti, refleksle uyanmaları azalmıştı. İlk geceler zaten biraz sisli geçiyor, kendine yüklenmemek çok rahatlatıyor 🙂

Bizim küçükte ilk geceler en çok gaz yüzünden zorlayıcıydı, uykuya dalıyor gibi olup bir anda kıvranıp uyanıyordu. Doktorumuz “her beslenmeden sonra biraz dik tutun, acele etmeyin” demişti; ben de omzumda 10-15 dakika gezdirince biraz rahatlamıştı. Bir de gece bez değişimini minimum ışıkla, konuşmadan yapınca daha çabuk tekrar uykuya dönebiliyordu 🙂

Benim oğlum ilk geceler çok sık emmek istedi, sanki “küme beslenme” yapıyordu; 20 dakika uyuyup tekrar uyanıyordu. Biz lohusa odasında gece lambasını hep aynı seviyede tuttuk, konuşmayı azalttık; zamanla gece daha sakin geçti. Bir de altını her uyanışta değil, gerçekten ıslak/kirliyse değiştirmek bize biraz nefes aldırmıştı 🙂

Ben ilk gecelerde en çok “sessizlik korkusu” yaşadım; bebek uyuyunca nefes alıyor mu diye sürekli kontrol ediyordum 😅 Bizde işe yarayan şey, geceyi olabildiğince sıkıcı tutmak oldu: bez değişimini hızlıca yapıp konuşmadan, ışığı açmadan tekrar emzirip yatırdım. Bir de ilk günler kundağı gevşekçe yapınca (doktorumuz “çok sıkmayın” demişti) irkilmeleri biraz azalmıştı.

Bizde ilk geceler “minik sesler” yüzünden uykusuz geçti; kızım uyurken pıt pıt kıpırdanıp inliyor gibi sesler çıkarıyordu, ben de her seferinde irkiliyordum. Ebem normal olabildiğini, bebeklerin uykuda çok hareketli olabildiğini söylemişti, yine de içim rahat etsin diye onu sırt üstü yatırıp üstünü hafif tutuyordum. En çok işime yarayan şey, gece işleri için her şeyi (bez, ıslak mendil, yedek zıbın) yatağın yanına önceden dizmek oldu, böylece tamamen uyanmadan halledebiliyordum 🙂