Yeni doğanla ilk günlerde en çok ne işe yaradı?

Benim oğlumun ilk günlerinde en çok kurtaran şey gaz damlasından çok “rutin” oldu: her beslemeden sonra 10-15 dk dik tutup sakin ortamda uyutmak. Alt değiştirme için salonun bir köşesine sepet gibi mini bir “istasyon” kurmuştum (bez, ıslak mendil, pişik kremi, yedek zıbın), gece koşturmayı azalttı. Bir de lohusa için su ve atıştırmalık hep elimin altındaydı; uykusuzlukta insan açlığı unutuyor. Müslin örtü ve küçük gece lambası da hem emzirmede hem uyuturken baya işe yaradı 🙂

Benim kızımın ilk günlerinde en çok işe yarayan şey “ışık ve ses kontrolü” oldu; akşamları evi loş tutup televizyonu kapatınca daha az irkiliyordu. Bir de kundak yerine ince bir uyku tulumu kullanmıştık, hem üşüme derdi kalmadı hem de kollarını savurup uyanması azaldı. Alt değiştirmeyi de geceleri mümkün olduğunca az uyandıracak şekilde, her şey elimin altında olacak biçimde önceden hazırlamak büyük rahatlık olmuştu 🙂

Benim oğlumda ilk günler en çok “kat kat giydirme yerine cilt cilde temas” işe yaradı; özellikle akşamüstleri huzursuzlandığında ten teması yapınca nefesi bile sakinleşiyordu. Bir de alt değiştirmede ıslak mendil yerine ılık su+pamuk kullandım, pişik kızarıklığı belirgin azaldı. Doktorumuz da ilk haftalarda “az ama sık beslenme ve bebeği çok uyarmama” demişti, onu uygulayınca ev daha rahatladı 🙂

Benim ikinci bebeğimde ilk günlerin kurtarıcısı “bez değişim istasyonu” kurmak oldu; yatağın yanına bez, ıslak mendil, pişik kremi, yedek zıbın ve çöp poşetini dizince geceleri uykulu halde koşturmaca bitti. Bir de emzirirken yanımda mutlaka büyük bir su ve küçük atıştırmalık bulundurdum, açlık ve susuzluk süt işini baya zorlayabiliyor. Doktorumuz göbek bağı için “kurcalama, kuru kalsın” demişti; ben de sadece üstünü kapatmayacak şekilde giydirip işi kolaylaştırdım 🙂

Benim kızımda ilk günlerin en büyük kurtarıcısı “loğusa tepsisi” gibi bir köşe hazırlamak oldu; su şişesi, atıştırmalık, emzirme pedleri ve dudak balmını hep aynı yerde tuttum. Özellikle emzirirken susuzluk bir anda bastırıyor, kalkıp gitmek zor olunca o köşe bayağı rahatlattı. Bir de telefonun feneri yerine minik gece lambası kullanınca gece alt değiştirmeler daha sakin geçti 🙂

Benim oğlumda ilk günlerin en büyük kurtarıcısı “kundak değil ama hafif sarma” oldu; kolları boşta kalınca Moro refleksiyle sürekli uyanıyordu, ince bir battaniyeyle sıkmadan sarınca daha uzun uyudu. Bir de gece beslenmelerinde telefon ışığı yerine minik bir gece lambası kullandım, hem benim gözüm açıldı hem de bebeğin uykusu bölünmedi. Göbek bağı için doktorumuz “kuru kalsın, bezini aşağı kıvırın” demişti; o şekilde daha rahat etti 🙂