Yeni doğanla yalnız kaldığınız ilk an

Benim oğlumla evde ilk kez tamamen yalnız kaldığım an, bir yandan inanılmaz bir huzur, bir yandan da “Ben şimdi bunu nasıl yapacağım?” paniği gibiydi. Altını açıp bezlemeye çalışırken ellerim titremişti, sanki bebek çok “kırılgan” gelmişti bana. Sonra emzirme oturunca ve onun o minicik iç çekişlerini duyunca içim rahatladı, bir anda “tamam, biz bunu öğreniyoruz” dedim 🙂

Benim kızımla hastaneden çıkınca eşim eczaneye inmişti, evde 20 dakika kadar baş başa kaldık. O minicik yüzüne bakarken zaman durmuş gibi geldi ama aynı anda “Şimdi ağlarsa ne yapacağım?” diye elim ayağım karıştı. Sonra ten tene koyup biraz mırıldanınca ikimiz de sakinledik, o an “tamam, yavaş yavaş öğreniyoruz” hissi geldi 🙂

Benim ikinci doğumumda hastanede oda arkadaşım taburcu olmuştu, bir süre sadece ben ve minik kaldık. Sessizlikte nefes alışını dinleyince “tamam artık gerçekten anne oldum” hissi çöktü, bir yandan da altını açıp kapatırken elim ayağım birbirine dolandı. Hem ağlayıp hem gülmüşlüğüm var o an; sanki dünyanın en büyük işi bana verilmiş gibi gelmişti 🙂

Benim ilk gecemizde hemşireler çıkınca odada ışığı kısık bırakmıştım, minik kucağımda uyukluyordu. Bir anda “Bu kadar küçük bir can tamamen bana emanet” hissi geldi, içim hem doldu hem de sakinleştim. Gazı var mı, üşüyor mu diye sürekli ensesine ve avuç içine dokunup durduğumu hatırlıyorum. Sonra o süt kokusu ve minik hıçkırıklarıyla sanki evren yavaşladı 🙂

Benim oğlumla ilk yalnız kaldığım an, herkes bir anda odadan çıkınca sanki ev sessizleşti ama kalbim gürültü yapıyordu. Kucağıma alınca o süt kokusu geldi ya, bir yandan “ne kadar mucize” dedim, bir yandan da ellerim titredi. Alt değiştirirken bezi ters bağlamışım, sonra fark edip gülmüştüm; o an anneliğin biraz da deneye yanıla olduğunu anladım 🙂

Benim kızımla ilk yalnız kaldığım an, taburcu olup eve geldiğimiz gün eşim duş almaya girince oldu; ev bir anda “fazla” sessiz geldi. Beşiğin başında durup nefesini kontrol ediyorum diye kendimi yakaladım, sonra “dur, o sadece uyuyor” diye içimden telkin ettim. En komiği de, alt değiştirmeye kalkınca ellerim titrediği için çıtçıtları iki kere yanlış kapatmıştım 😅 Sonra bir bardak su içip oturunca, o minik hışırtıları dinlemek beni acayip sakinleştirmişti.